Όλα στο φώς

12:12, 12/12 ΚΑΙ Η ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Την στιγμή που άνοιξα το laptop το βράδυ εκείνο η ώρα έδειχνε 12:12. Αισθανόμουν ότι ο Κύριος κάτι ήθελε να μου πει αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω τι. Η αίσθηση ότι μιλούσε ο Κύριος έγινε πιο αισθητή από την ημερομηνία που αναγραφόταν στην δεξιά πλευρά της οθόνης: 12/12. Πως μπορούσαν να συμπέσουν όλα αυτά τα δωδεκάρια μαζί και τι σήμαινε αυτό; Η απάντηση θα ερχόταν λίγο αργότερα. Το απόγευμα της μέρας εκείνης ήμασταν καλεσμένοι σε σπίτι αδελφών. Καθώς πηγαίναμε με το αυτοκίνητο ένα ολόγιομο φεγγάρι εμφανίστηκε στον ορίζοντα. Πότε στην ζωή μου δεν το έχω δει τόσο μεγάλο, σε σημείο που νόμιζες ότι αν άπλωνες το χέρι σου θα το έπιανες. Τότε είπα στον αδελφό που καθόταν δίπλα μου: «Κοίταξε το φεγγάρι πόσο μεγάλο είναι.» Επίσης ο ίδιος μου είπε ότι την ίδια στιγμή του έδειξα την ημερομηνία στο καντράν του αυτοκινήτου 12/12, κίνηση που πρέπει να έκανε το Άγιο Πνεύμα γιατί ούτε θυμάμαι να έκανα κάτι τέτοιο, ούτε να είχα την πρόθεση. Όταν φτάσαμε στο σπίτι των αδελφών ο ποιμένας του οίκου προσευχής Shalom Γ. Μαρκάκης, ανάφερε κι εκείνος το φαινόμενο του 12:12, 12/12. Τότε άκουσα τον Κύριο στο πνεύμα μου να μου λέει: «Έσχατη ώρα είναι».

Με την φράση αυτή ξεκλειδώθηκε μέσα μου το μήνυμα που ο Κύριος ήθελε να μας δώσει μέσα από τις 12:12, 12/12 και την τεράστια πανσέληνο, ένα μήνυμα πάρα πολύ σοβαρό. Δεν είμαι προληπτικός με τους αριθμούς αλλά αν θέλει ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει και αυτούς για να μας μιλήσει. Γνωρίζουμε επίσης ότι ο Θεός έθεσε τους φωστήρες στον ουρανό όχι μόνο για να διαχωρίζουν την ημέρα από τη νύχτα, αλλά να είναι για σημεία, και καιρούς και ημέρες, και χρόνους (ΓΕΝ 1:14). Αυτό σημαίνει ότι λειτουργούν σαν δείκτες ρολογιού και σε πολλές περιπτώσεις ο Θεός τους χρησιμοποιεί για να μας μιλήσει. Ας ξεκινήσουμε από μια βασική πνευματική αρχή. Στην Αγία Γραφή ο Χριστός πολλές φορές παρομοιάζεται με ήλιο (ΙΩΑΝ 1:9), ενώ η εκκλησία με το φεγγάρι (ΑΠΟΚ 12:1), το οποίο δεν έχει δικό του φως αλλά αντανακλά του ήλιου που πέφτει επάνω του. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με την εκκλησία. Δεν είναι αυτόφωτη, αλλά είναι το φως του κόσμου καθώς λαμβάνει το φως της απ’ τον Χριστό και ζει το ‘Β ΚΟΡ 3:18.

Όπως επίσης εναλλάσσεται η ημέρα με την νύχτα έτσι και στην ανθρωπότητα εναλλάσσονται πνευματικές μέρες και νύχτες. Για παράδειγμα η έλευση του Ιησού στον κόσμο σηματοδότησε μια πνευματική ημέρα. Ο ίδιος είπε: Εγώ πρέπει να εργάζομαι τα έργα εκείνου που με απέστειλε, όσο είναι ημέρα· έρχεται νύχτα, οπότε κανένας δεν μπορεί να εργάζεται. Ενόσω είμαι μέσα στον κόσμο, είμαι το φως τού κόσμου (ΙΩΑΝ 9:5). Η έλευση του “ανθρώπου της ανομίας” θα σηματοδοτήσει αντίστοιχα μια πνευματική νύχτα και μάλιστα την πιο σκοτεινή της ανθρωπότητας.

Τι σημαίνει όμως έσχατη ώρα είναι; Όταν ο Ιησούς έφυγε από τον κόσμο τούτο δεν ήρθε αμέσως σκοτάδι. Το φως του συνέχισε να φέγγει ακόμη μέσα στα χρόνια. Το σκοτάδι μάλιστα δεν ήρθε από αμαρτωλούς αλλά από «θεοσεβείς» θρησκευόμενους. Από λύκους που ήταν ντυμένοι με ένδυμα προβάτων. Η σύνταξη τους με πολιτικές εξουσίες και η διεστραμμένη άσκηση εξουσίας στο όνομα του Χριστού, άνοιξαν τους ασκούς του σκοταδιού να απλωθεί στην ανθρωπότητα. Από τότε υπήρξε μια σταδιακή απομάκρυνση απ’ την θυσία του Γολγοθά. Οι άνθρωποι σκανδαλισμένοι από λανθασμένους εκπροσώπους του Χριστού, διακήρυξαν ότι Θεός δεν υπάρχει, ότι πέθανε, ότι η φύση τα έκανε όλα, ότι ο άνθρωπος είναι το κέντρο του κόσμου και μόνο αυτός μπορεί να ορίσει τι είναι καλό και κακό. Στην πραγματικότητα επαναλήφθηκε για άλλη μια φορά η ανταρσία της Εδέμ. Αντικατέστησαν τον Χριστό με το μυαλό, και το Πνεύμα Του με τους σπινθήρες της διάνοιας. Από το σημείο εκείνο νέες αποχρώσεις σκοταδιού απελευθερώθηκαν στην ανθρωπότητα. Αποχρώσεις με το όνομα σεξουαλική επανάσταση, σεξουαλική απελευθέρωση, δικαιώματα για την ομοφυλοφιλία και κάθε άλλη διαστροφή της πεσμένης σαρκικής φύσης. Ο Ιησούς είπε ότι οι ημέρες λίγο πριν από την δεύτερη έλευση Του θα μοιάζουν με εκείνες του Νώε και των Σοδόμων (ΛΟΥΚ 17:26-30). Οι μέρες αυτές έχουν σαν κοινό την αμαρτία της ένωσης ανθρώπων με σάρκα που δεν τους είναι δοσμένη (ΙΟΥΔ 1:6-7), στην πραγματικότητα με τον ίδιο τον Διάβολο στην  πνευματική και φυσική διάσταση. Αυτό είναι το ανώτατο σημείο της ανομίας, το σημείο που ο Θεός δεν μπορεί να ανεχτεί κάτι περισσότερο. Σε αυτές τις μέρες έχουμε μπει ήδη και τρέχουμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα.

Το 12:12, 12/12,  ή «έσχατη ώρα είναι», σημαίνει ακριβώς αυτό, ότι το σκοτάδι στην ανθρωπότητα έχει φτάσει στο πιο βαθύ του σημείο. Τι συμβολίζει όμως η πανσέληνος; Όταν στην φυσική νύχτα το σκοτάδι είναι στο βαθύτερο του σημείο και έχει πανσέληνο, το φεγγάρι φαίνεται καθαρότερα από ποτέ και φωτίζει πιο πολύ από ποτέ. Είναι τότε που όλοι μπορούν να το δουν και να ελεηθούν από το φως του. Αυτό πνευματικά μεταφράζεται ότι η ώρα για να σηκώσει ο Θεός την αληθινή του εκκλησία ήρθε και αυτή είναι η πιο σκοτεινή ώρα του κόσμου. Φτάσαμε στο σημείο το ευαγγέλιο της βασιλείας να κηρυχτεί για μαρτυρία σε όλα τα έθνη πριν να έρθει το τέλος, που σηματοδοτείται από την έλευση του “ανθρώπου της ανομίας” και το πνευματικό ξημέρωμα (που είναι η Δεύτερη έλευση του Ιησού). Φτάσαμε στο σημείο που οι υιοί του Θεού θα φανερωθούν μέσα στον κόσμο αυτό (ΡΩΜ 8:19).

Αυτό σημαίνει ότι στο ξεκίνημα αυτής της νέας δεκαετίας ο Θεός καλεί τα δικά του παιδιά για να επιλάμψει το φως Του επάνω τους, με ένα μοναδικό τρόπο στο κάθε ένα από αυτά. Και ύστερα να τα σηκώσει ταυτόχρονα μέσα στον κόσμο, ώστε όλοι να μπορούν να δουν αυτό το θέαμα και να πάρουν γεύση από την βασιλεία που έρχεται. Αυτή η εποχή και αυτή η κλήση βρίσκεται στον προφήτη Ησαΐα στον 60ο κεφάλαιο, εδάφια 1-3. Σήκω, φωτίζου· επειδή, το φως σου ήρθε, και η δόξα τού Κυρίου ανέτειλε επάνω σου. Επειδή, δες, σκοτάδι θα σκεπάσει τη γη, και παχύ σκοτάδι τα έθνη· επάνω, όμως, σε σένα θα ανατείλει ο Κύριος, και η δόξα του θα φανερωθεί επάνω σου. Και τα έθνη θα ‘ρθουν στο φως σου, και οι βασιλιάδες στη λάμψη της ανατολής σου. Στο κομμάτι αυτό βλέπουμε τρία δεδομένα: Α) Το παχύ σκοτάδι που σκεπάζει τα έθνη. Β) Η δόξα του Κυρίου ανατέλλει επάνω σε ξεχωρισμένα σκεύη γι’ αυτό τον σκοπό. Γ) Τα έθνη έρχονται να δουν αυτό το φως. Αυτή η κλήση είναι για τώρα και αφορά κάθε ένα που ο Κύριος τον έχει προσδιορίσει για αυτό το έργο και για αυτό το στρατό!

Ο στρατός του Γεδεών με τους 300 του, είναι επίσης τύπος αυτής της πνευματικής πραγματικότητας. Στην μεσαία βάρδια της νύχτας έσπασαν τις στάμνες, ύψωσαν τις δάδες και σάλπισαν με τις σάλπιγγες εναντίων των Μαδιανιτών. Έτσι θα γίνει με κάθε ένα που ο Κύριος, (ο πνευματικός Γεδεών) τον έχει καλέσει σε αυτό τον στρατό, τον έχει περάσει από ανάλογη εκπαίδευση – διαπαιδαγώγηση (συντριβή του σκεύους), τον έχει κάνει έναν αναμμένο πυρσό που καίγεται για Εκείνον και του έχει δώσει έναν ήχο απ’ την δική Του φωνή για να σαλπίσει. Αυτοί είναι οι υιοί του Θεού, που ο κόσμος περιμένει να δει. Επίσης ο αριθμός αυτών που συμμετέχουν είναι καθορισμένος από τον Άρχοντα του στρατεύματος. Αυτό είναι και άλλο ένα μήνυμα που απορρέει από τον αριθμό 12. Στην Γραφή ο αριθμός αυτός συμβολίζει αποστολή και επουράνια θεσμοθετημένη εξουσία με ολοκληρωμένο τρόπο. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός αυτών που θα συμμετέχουν, με κάλεσμα κατά τον τύπο των αποστόλων, γι’ αυτό το φεγγάρι αυτή τη φορά δεν θα είναι λειψό (κάποιοι λίγοι που μαρτυρούν) αλλά γεμάτο, δηλαδή πανσέληνος. Μια ολοκληρωμένη μαρτυρία.

Το μήνυμα αυτό επιβεβαιώθηκε το ίδιο βράδυ από μια είδηση που είδα όταν γύρισα σπίτι μου. Την παραθέτω αυτούσια:

Απόψε η τελευταία πανσέληνος της δεκαετίας

Απόψε στις 12:12 μετά τα μεσάνυχτα, τον δωδέκατο μήνα του χρόνου και δώδεκα μέρες πριν τα Χριστούγεννα (καιρού επιτρέποντος) αναμένεται να δούμε στον ουρανό την Πανσέληνο του Δεκεμβρίου, η οποία θα είναι και η τελευταία της δεκαετίας. Το ολόγιομο φεγγάρι θα κάνει την εμφάνισή του δώδεκα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα και θα μείνει στον ουρανό έως το πρωί της Παρασκευής. Την ονομάζουν «Πανσέληνο της Μεγάλης νύχτας», «Παγωμένη Πανσέληνο», «Moon before Yule», δηλαδή «Πανσέληνο πριν τα Χριστούγεννα» αλλά και «Πανσέληνο των Βελανιδιών». Σύμφωνα με τη NASA οι Ευρωπαίοι της είχαν δώσει αυτό το όνομα, καθώς το φεγγάρι είναι κοντά στο χειμερινό ηλιοστάσιο. «Το επίπεδο της τροχιάς της σελήνης γύρω από τη Γη, ταιριάζει σχεδόν απόλυτα με το επίπεδο της τροχιάς γύρω από τον Ήλιο. Όταν η διαδρομή του Ήλιου εμφανίζεται στον ουρανό στο χαμηλότερο σημείο για ολόκληρο τον χρόνο, η διαδρομή της πανσελήνου απέναντι από τον Ήλιο εμφανίζεται ψηλότερα στον ουρανό», εξηγεί η αμερικανική διαστημική υπηρεσία

Το ολόγιομο φεγγάρι είναι η εκκλησία σε όλη της την δόξα. Που ο οφείλεται όμως αυτό το φως της; Η είδηση έλεγε ότι την στιγμή που ο ήλιος βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο ολόκληρου του χρόνου, η σελήνη εμφανίζεται ψηλότερα στον ουρανό, στο σημείο που μπορεί να εμφανιστεί με τον πιο τέλειο τρόπο! Αυτό πνευματικά ερμηνεύεται ότι μπορεί οι άνθρωποι να παραγκώνισαν τον Χριστό, να του γύρισαν την πλάτη, να Τον αγνοούν, να Τον έχουν υποβιβάσει στο πιο χαμηλό σημείο που έχει υπάρξει, αλλά είναι ακριβώς από εκεί  που το φως Του μπορεί να φτάσει με τον πιο τέλειο τρόπο στην εκκλησία Του, της οποίας η ώρα έχει έρθει για να υψωθεί στο πιο υψηλό της σημείο. Ώστε στην πιο μεγάλη της νύχτα η ανθρωπότητα να μπορεί να φωτιστεί από την δόξα του φεγγαριού, όπου ευθυγραμμισμένη με τον ήλιο μπορεί να την λάβει από αυτόν. Οι άνθρωποι έρχονται και πάλι αντιμέτωποι με την ύπαρξη και την λαμπρότητα του ήλιου βλέποντας την αντανάκλαση του επάνω στο φεγγάρι. Ω ναι! Ο ήλιος υπάρχει και η μεγαλύτερη απόδειξη είναι η λαμπρότητα του ολόγιομου φεγγαριού στο πιο παχύ σκοτάδι της πιο μεγάλης νύχτας.

Η λαμπρότητα του φεγγαριού στο μεσουράνημα δεν σηματοδοτεί όμως το τέλος της νύχτας. Η μαρτυρία της έσχατης εκκλησίας θα τελειώσει με φοβερό διωγμό από τον ίδιο τον “άνθρωπο της ανομίας”, ο οποίος θα την βγάλει απ’ την μέση για να διαδραματίσει τον δικό του ρόλο (Β΄ ΘΕΣΣ ώστε να αποκαλυφθεί στον δικό του καιρό 2:6). Η εποχή της μαρτυρίας της εκκλησίας ολοκληρώνεται με το ίδιο της το αίμα και η νύχτα θα φτάσει στο πιο βαθύ της σημείο με όσα θα κάνει “ο άνθρωπος της ανομίας” επί της γης. Αυτό θα φανεί και στο φυσικό φεγγάρι με το σημείο που έχει προσδιορίσει ο Κύριος. Ο Θεός θα αφήσει να αποτυπωθεί στο φυσικό φεγγάρι αυτό που οι άνθρωποι έκαναν στο πνευματικό. Και στον φυσικό ήλιο αυτό που έκαναν στον πνευματικό, (και ο ήλιος θα μετατραπεί σε σκοτάδι, και το φεγγάρι σε αίμα, πριν έρθει η ημέρα τού Κυρίου η μεγάλη και επιφανής ΠΡΑΞ 2:20). Όταν όμως το σκοτάδι φτάσει στο πιο βαθύ σημείο η αυγή είναι πιο κοντά από ποτέ. Η μεγάλη νύχτα της ανθρωπότητας θα τελειώσει με την έλευση του ίδιου του Κυρίου, ο Οποίος θα φανερωθεί για δεύτερη φορά επάνω στην γη με φυσικό τρόπο!

Θα είναι ο ήλιος που θα φωτίσει τα πάντα και το πνευματικό ξημέρωμα όπου δεν θα υπάρχει πλέον νύχτα αλλά πάντοτε θα είναι σαν φως, (..αλλά, θα είναι μία ημέρα, που είναι γνωστή στον Κύριο, ούτε ημέρα ούτε νύχτα· και προς την εσπέρα θα υπάρχει φως ΖΑΧ 14:7).