Όλα στο φώς

Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ ΕΝΩ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΣΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ

Η ΧΑΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ

 

Ο Θεός είναι αγάπη ενώ ο άνθρωπος, είναι πλασμένος για αγάπη. Όλη η δημιουργία φτιάχτηκε πάνω στο θεμέλιο της αγάπης. Άσχετα από τις παρεκτροπές που έχουν λάβει χώρα στη δημιουργία, όλες οι σχέσεις ήταν αρχικά σχεδιασμένες να λειτουργούν πάνω σε αυτό το θεμέλιο. Ο Θεός είναι αγάπη κι αυτή η αγάπη είναι τέλεια διότι δεν υπόκειται σε αλλαγή ανάλογα με τη δική μας συμπεριφορά. Η αγάπη Του δεν εξαρτάται από τη δική σου στάση απέναντι Του. Ο Θεός σε αγαπάει είτε εσύ Τον ευλογείς, είτε Τον καταριέσαι, είτε Τον δοξάζεις, είτε βλασφημείς το όνομά Του, είτε πας κοντά Του, είτε του γυρνάς την πλάτη. Η αγάπη Του για σένα δεν αλλάζει γιατί η αγάπη Του δεν μπορεί να αλλοιωθεί. Φυσικά, χαίρεται όταν ανταποκρίνεσαι και λυπάται όταν πράττεις ενάντια σε αυτήν, όμως όλες οι πράξεις και οι επιλογές μας δεν μπορούν να επηρεάσουν την αγάπη που έχει για μας.

Η αγάπη Του είναι μια δυνατή αγάπη ενώ η δική μας είναι αδύναμη, λειτουργεί με βάση το συμφέρον, την ιδιοτέλεια και μετατρέπεται σε μίσος, όταν δεν παίρνει πίσω τα ίσα κατά το δοκούν. Η δική μας αγάπη είναι μια αγάπη γεμάτη αξιώσεις, απαιτήσεις και δικαιώματα. Είναι μια αγάπη με όρους και προϋποθέσεις, με «αν» και «πρέπει», με ανταλλάγματα και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις. Η ανθρώπινη αγάπη είναι μια ατελής αγάπη που δεν μπορεί να εκπληρώσει την ανάγκη του ανθρώπου για τέλεια αγάπη. Ακόμα και η δοσμένη από τον Θεό αγάπη της μάνας προς τα παιδιά της, ιδιαίτερα στις μέρες μας δείχνει να φθίνει. Πόσες μητέρες δεν έχουν εγκαταλείψει τα παιδιά τους στο μαιευτήριο, στην πόρτα μιας εκκλησίας ή ακόμα και στα σκουπίδια…

Η μεγάλη τραγωδία του ανθρώπου είναι ότι ψάχνει να βρει την τέλεια αγάπη έξω από το Δημιουργό της. Ψάχνει να την βρει σε οικογενειακές σχέσεις, σε κοινωνικές σχέσεις, σε φιλίες αλλά πάνω από όλα στη σχέση με το άλλο φύλο, η οποία έχει θεοποιηθεί και έχει γίνει το υποκατάστατο της τέλειας αγάπης του Θεού. Πόσα ζευγάρια δε χωρίζουν γιατί στην πορεία ανακαλύπτουν πως ο/η σύντροφός τους δεν είναι το τέλειο που είχαν πλάσει στη φαντασία τους. Πόσα ζευγάρια δε χωρίζουν από κατηγορίες του ενός προς τον άλλον γιατί ο/η σύντροφός τους δεν ήταν αυτό που προσδοκούσαν. Πόσοι δε χωρίζουν γιατί δεν εκπληρώνονται οι απαιτήσεις αγάπης που έχουν ο ένας από τον άλλο. Πόσοι άνθρωποι δεν είναι πληγωμένοι επειδή αγάπησαν, αλλά δε βρήκαν την ίδια ανταπόκριση. Πόσα εγκλήματα πάθους δεν έχουν διαπραχθεί πάνω στη σκέψη: «σε εκδικούμαι επειδή δεν παίρνω πίσω αυτό που σου έδωσα» ή επειδή «δε μου δίνεις αυτό που θα ήθελα».

Γι’αυτό ο έρωτας (όχι η αγάπη), είναι στην πραγματικότητα ένα πολύ εγωιστικό συναίσθημα. Γατί στην πεσμένη μας φύση, είμαστε εγωιστές. Να γιατί το σεξ έξω από το γάμο είναι αμαρτία, γιατί είναι σεξ χωρίς δέσμευση αγάπης, χωρίς διάρκεια ζωής, χωρίς ψυχική κάλυψη, υποβιβάζοντας τον άλλο στο επίπεδο του αντικειμένου της μιας χρήσης (ή και περισσότερων) για την ευχαρίστηση του εγώ. Γι’αυτό τα μισά τραγούδια μιλούν για την «αγάπη» και τα άλλα μισά για την απώλειά της.

Χωρίς αγάπη, η ψυχή του ανθρώπου γίνεται σκληρή, παγερή, αναίσθητη, άρρωστη, βιώνει τη φθορά. Η αγάπη είναι η βασικότερη ανάγκη του ανθρώπου, γιατί χωρίς αυτή η ψυχή του πεθαίνει. Πόσοι άνθρωποι δεν είναι πικραμένοι επειδή οι δικοί τους, τους εγκατέλειψαν σε ένα γηροκομείο, σε ένα ορφανοτροφείο, σε ένα ψυχιατρείο κι έμειναν μόνοι χωρίς ελπίδα, ελπίδα για αγάπη. Πόσα χρόνια η επιστήμη δεν ψάχνει το φάρμακο των ψυχασθενών, που δεν είναι άλλο από την αγάπη. Δε διαθέτει όμως από αυτό και το μόνο που της μένει είναι να προκαλεί καταστολή στην ψυχή, επηρεάζοντας με φάρμακα τον υλικό εγκέφαλο, που είναι συνδεδεμένος με αυτή. Πόσοι άνθρωποι δεν έγιναν βίαιοι επειδή όταν χρειάζονταν, δεν έλαβαν αγάπη αλλά απόρριψη, κακομεταχείριση, κακοποίηση.

Η βαθύτερη αιτία για τα περισσότερα προβλήματα επάνω στον πλανήτη μας, είναι η έλλειψη αγάπης. Και το λάθος του ανθρώπου είναι ότι ψάχνει να βρει την τέλεια αγάπη στον ατελή άνθρωπο και όχι στον τέλειο Θεό. Και όταν δεν τη βρίσκει ή όταν αυτή πληγώνεται, καταλήγει σε φρενοκομεία, σε βίαιες συμπεριφορές, στο να κάνει κακό στον εαυτό του και ψάχνει παρηγοριά ή διέξοδο στα φάρμακα, στο αλκοόλ, σε παραισθησιογόνες και κάθε λογής ουσίες που μόνο αγάπη δε δίνουν, ούτε και μπορούν να αναπληρώσουν το κενό, δείχνουν μόνο πόσο μεγάλο είναι.

Γι’ αυτό έχω ανάγκη να γνωρίσω την αγάπη του Θεού και να γεμίσω από αυτήν. Μόνο τότε θα μάθω να αγαπώ αληθινά. Θα μάθω να αγαπώ με μια αγάπη που δε ζητάει τα δικά της, δεν εξάπτεται, δε συλλογίζεται το κακό, όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει. Θα αγαπώ χωρίς να περιμένω να πάρω από τον άλλο αλλά με τον ανιδιοτελή τρόπο του Θεού. Εμείς δεν έχουμε αυτή την αγάπη, αλλά μπορούμε να γίνουμε μαθητές Εκείνου που η φύση Του είναι αγάπη και μπορεί να τη γεννήσει και μέσα στη δική μας καρδιά.

Ίσως φαίνεται παράξενο, αλλά τη μεγαλύτερη αγάπη την έχεις από ένα Πρόσωπο που δεν έχεις δει ποτέ με τα φυσικά σου μάτια, μόνο έχεις ακούσει για αυτό. Κι όμως κανένα από τα πρόσωπα που έχεις γύρω σου και βλέπεις, δεν έχει κάνει μια τέτοια πράξη αγάπης, να θυσιαστεί για σένα. Γι’αυτό καλούμαστε να δεχθούμε αυτήν την αγάπη με πίστη και να τη γνωρίσουμε μέσω της πίστης, τουλάχιστον όσο είμαστε μέσα σ’ αυτό το σώμα, πάνω σε αυτή τη γη. Γιατί θα έρθει μια μέρα που θα Τον δούμε όπως είναι. Θα Τον γνωρίζουμε όπως Εκείνος τώρα μας γνωρίζει και παρόλο που βλέπει τις ατέλειες και τις αδυναμίες μας, δεν παύει να μας αγαπάει, ούτε η αγάπη Του ελαττώνεται στο ελάχιστο. Μόνο το φίδι της Εδέμ, ο διάβολος προσπαθεί να μας πείσει για το αντίθετο, ρίχνοντας σε εμάς το δηλητήριό του, μπουχτίζοντας μας μ’ αυτό. Δηλητήριο γεμάτο από κατηγορίες για τον Θεό, αμφιβολίες για να μας χωρίσει και να μας απομακρύνει όσο μπορεί περισσότερο.

Από την άλλη πλευρά ο Θεός, σε όλο το μήκος της ζωής μας πάνω σε αυτή τη γη, με σεβασμό και υπομονή, με ευγένεια και λεπτότητα δουλεύει σε εμάς, αγωνίζεται με εμάς, για να μας βοηθήσει να γνωρίσουμε με όλο το νου, την καρδιά και την ψυχή μας, ότι μας αγαπάει. Αυτή η γνώση, όταν γίνεται κτήμα σου, βίωμά σου, θεραπεύει το είναι σου, γιατρεύει την ψυχή σου. Η βάση της ζωής μας, είναι αυτή η αλήθεια. Από αυτή την πραγματικότητα ξεκινάει η ζωή, όπως την είχε οραματιστεί ο Θεός.

Ο Θεός είναι αγάπη κι αυτή η αγάπη είναι τέλεια. Μόνο αυτή δεν θα σε απογοητεύσει ποτέ!